Rouwverwerking

Het cliché dat verlies verwerkt moet worden voordat je verder kunt, suggereert dat rouwen iets is waar je een streep onder kunt zetten.

We worden vaak aangespoort om ons over een verlies "heen te zetten", maar mensen die een geliefde hebben verloren of anderszins tragische verliezen hebben meegemaakt weten maar al te goed dat dat niet altijd makkelijk is.

Mijn visie is dat het er niet zozeer om gaat dat je je over een verlies heen zet en doorgaat met je leven, maar dat je een andere manier vindt om dat verlies te integreren in je leven.

Wat is daar allereerst vereist? Wat moet er gebeuren om rouwen mogelijk te maken?

Om rouwen mogelijk te maken, zou het mooi zijn als we de herinneringen en de verwachtingen die verbonden zijn aan degene of aan dat wat we verloren hebben de revue te laten passeren. Keer op keer!!!

En dan is er nog altijd de vraag wat hebben we aan die persoon of situatie verloren.

Om welke reden ben je zo gehecht geraakt aan datgene wat er verloren is.

En kun je nog wel degene zijn die je was, in de ogen van degene die je verloren hebt?

Wie was jij in de ogen van de ander?

Je kunt ook rouwen om hetgene er niet is geweest!!

Psychosociale Therapeut  |  kruyswijk.marjanne@gmail.com